Σταθώρης: Το τυρί από την Ιερισσό που μπήκε στα ρεκόρ Γκίνες

Ο Γιάννης Σταθώρης στην παρασκεύη του μεγαλύτερου κατσικίσιου τυριού στον κόσμο

πηγή

Ξεκινώντας από ένα μικρό τυροκομείο κατάφερε να έχει πανελλαδική παρουσία, να προμηθεύει τις μονές του Άθωνα και να μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness

Όταν ο Γιάννης Σταθώρης ξεκινούσε να φοιτήσει στην Γαλακτοκομική Σχολή των Ιωαννίνων το 1986 σε ηλικία μόλις 16 χρονών, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι έβαζε τότε τις βάσεις για μια τυροκομική επιχείρηση που θα έφτανε να έχει παρουσία σε όλη την Ελλάδα, να προμηθεύει τις μονές του Αγίου Όρους, να βραβεύεται για τα προϊόντα της και να μπαίνει ακόμα και στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες με ένα τυρί της.

Ενίσχυση μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων που επλήγησαν από την COVID-19 στην Κεντρική Μακεδονία

πηγή

Ενίσχυση μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας που επλήγησαν από την πανδημία με τη μορφή μη επιστρεπτέας επιχορήγησης. Πρωταρχικός στόχος της δράσης είναι να παρασχεθεί στοχευμένα, δημόσια στήριξη προκειμένου να διασφαλιστεί ότι στην αγορά θα υπάρξει επαρκής ρευστότητα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της νόσου COVID-19.

Η μη επιστρεπτέα επιχορήγηση καλύπτει κεφάλαιο κίνησης ίσο με το 50% των εξόδων της επιχείρησης το 2019, με ελάχιστο ποσό επιχορήγησης τα 5.000€ και μέγιστο τα 50.000€. Τα ποσά επί των οποίων θα υπολογιστεί το παραπάνω ποσοστό (50%) προκύπτουν από το άθροισμα:

Ο Δήμος Αριστοτέλη κωλυσιεργεί την διαδικασία για το Α.Τ. Ιερισσού

πηγή

Όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες γύρω από το θέμα του ΑΤ Αριστοτέλη, δείχνουν για την καθυστέρηση αυτή τον δήμο Αριστοτέλη! Είναι υποχρεωμένος στους δημότες του να δώσει πειστικές απαντήσεις!

Σειρά άστοχων ενεργειών της δημοτικής αρχής έφεραν τον φάκελο μετά τόσους μήνες ξανά στην έδρα του δήμου. Οι αρμόδιοι τόνισαν ότι είναι ουσιαστικά μία γρήγορη διόρθωση επι της διαδικασίας. Παρ´ όλα αυτά ο Δήμος κρατά τον φάκελο από τις αρχές του Αυγούστου χωρίς να προβεί σε καμία απολύτως ενέργεια. Μήπως πρέπει να δοθούν στους πολίτες κάποιες απαντήσεις;

Να θυμίσουμε ότι η Νέα δημοτική αρχή καθυστέρησε να στείλει τον φάκελο για ένα απλό τοπογραφικό.

Προβληματισμός από γάμο με κρούσμα στη Χαλκιδική

πηγή

Μια ακόμα περίπτωση οργάνωσης ενός γάμου με κρούσμα είχαμε αυτό το Σαββατοκύριακο αυτή τη φορά στο δήμο Αριστοτέλη της Χαλκιδικής. Συγκεκριμένα νεαρό ζευγάρι από την περιοχή παντρεύτηκε στην εκκλησία Προσκύνημα της Μεγάλης Παναγιάς και τέλεσε το γαμήλιο γλέντι σε εξοχικό κέντρο της περιοχής.

Manu Chao για τις Μέγα εξορύξεις χρυσού

 

Στην περιοχή μας όπου Άνδεις βάλτε Κάκκαβος ,όπου Barrick Gold, Ελληνικός (Καναδικός) Χρυσός.

Οι ίδιες υποσχέσεις τάχα για καθαρή μεταλλουργία και ''ολοκαίνουργιες'' θαυματουργές τεχνολογίες, που θα χρησιμοποιηθούν για πρώτη φορά παγκοσμίως στην Ελλάδα (Πόσο μάγκες είμαστε!!!) για την παραγωγή χρυσού(Flash smelting).

Η ίδια διαφθορά των κρατικών θεσμών οι οποίοι με συνοπτικές διαδικασίες  έδωσαν το ''ΟΚ'', χωρίς καν να έχουν διαβάσει έστω την ΜΠΕ της εταιρείας,πόσο μάλλον τις εκθέσεις ανεξάρτητων φορέων(ΑΠΘ,ΤΕΕ) όπου ξεγυμνώνουν τα ψέματά τους.

Η υπόθεση της ELDORADO (Καναδικός Χρυσός) είναι πρωτίστως ένας ύμνος της διαφθοράς και των συμφερόντων που κυριαρχούν σήμερα στην Ελλάδα

 

Το «ELDORADO – ο αγώνας για τις Σκουριές» είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον αγώνα των πολιτών ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή στο μεγαλύτερο εξορυκτικό έργο στην Ευρώπη.

Η παραγωγή χρηματοδοτήθηκε από τους ίδιους τους θεατές, οι οποίοι είχαν και την ευκαιρία να δουν πρώτοι την ταινία, μέσω καμπάνιας στην ιστοσελίδα indiegogo, με 150 δωρεές να καλύπτουν το 102% της παραγωγής.
Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει, με τον καλύτερο ίσως μέχρι στιγμής τρόπο, την καταστολή και την ποινικοποίηση του κινήματος, την πολιτική της εταιρίας, ενώ δε διστάζει να επιρρίψει ευθύνες στις κυβερνήσεις που συνετέλεσαν σ’ αυτήν την καταστροφή αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το Δελτίο Τύπου του ντοκιμαντέρ:

Η περιοχή της Βόρειας Ελλάδας έχει γίνει το επίκεντρο της προσοχής της καναδικής εξορυκτικής εταιρίας Eldorado Gold, η οποία φτιάχνει ένα «χρυσό» μονοπώλιο. Παρόλο που τα εξορυκτικά της σχέδια θα οδηγήσουν σε ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή, η εταιρία έχει την υποστήριξη των ελληνικών κυβερνήσεων καθώς και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα πλαίσια των πολιτικών για την προσέκλυση των «επενδύσεων».

Σκουριές :Οι καθηγητές του ΑΠΘ σας ενημερώνουν για την καταστροφή της Χαλκιδικής και της Β. Ελλάδας από την μεταλλευτική δραστηριότητα χρυσού-χαλκού.

 

Η μεταλλουργία χρυσού θεωρείται παγκοσμίως η πιο βρώμικη και ενεργοβόρος βιομηχανία. Κάθε μέρα χρησιμοποιεί τόννους κυανίου,εκρηκτικών και πολλές χιλιάδες λίτρα πόσιμου νερού τόσο για τις ανάγκες της μεταλλουργίας ,όσο και για την αποστράγγιση του open pit.

Τα υλικά της εξόρυξης δεν επανατοποθετούνται στο open pit ,αλλά αποθηκεύονται υποτίθεται για ΠΑΝΤΑ , σε τεράστιες λίμνες τελμάτων ,μολυσμένα πια με βαρέα μέταλλα και τοξικές ουσίες όπως (μόλυβδος,κυάνιο,αρσενικό,υδράργυρος κτλ).
Ο κρατήρας που μένει πίσω μετά την εξάντληση των αποθεμάτων μετατρέπεται σε μια ωραία τοξική λιμνούλα, κατάλληλη για ΤΙΠΟΤΑ παρά μόνο για όξινη απορροή στις γύρω περιοχές.

Όπου κι αν βρίσκονται αυτές οι πολυεθνικές, δρουν με τον ίδιο τρόπο, χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους εξόρυξης, λαδώνουν όλους τους εμπλεκόμενους πολιτικούς και φορείς, για να αποκομίσουν τα τεράστια γι'αυτούς κέρδη και με το πέρας των εργασιών φεύγουν, αφήνοντας τα απόβλητα και το μαρασμό για τους εκάστοτε γηγενείς....

Ο ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ - Από την παραδοσιακή οικοτεχνία της Ιερισσού και της Χαλκιδικής

                         

Κείμενο: ΕΛΕΩΝΟΡΑ ΓΚΑΓΚΑΝΑ- ΒΙΒΗ ΛΕΜΠΙΔΑ

Ψηφιακή Επιμέλεια: Χρήστος Καραστέργιος

Η τέχνη του αργαλειού ανήκει πια ανεπιστρεπτί σε μία άλλη εποχή. Η ανάγκη ύφανσης προσωπικών ειδών καθημερινής χρήσης καθιστούσε απαραίτητη την ύπαρξή του σε κάθε σπίτι. Ο αργαλειός ήταν στημένος σε υπόγεια, σε αυλές και σε χώρους όσο το δυνατόν πιο ευάερους και δροσερούς, καθώς η εργασία ήταν καθημερινή και πολύωρη.

Οι αργαλειοί ήταν ως επί τω πλείστον κατασκευασμένοι από ξύλο καστανιάς. Στην πλειοψηφία τους ήταν επιδαπέδιοι αλλά κάποιοι στήνονταν και στον τοίχο. Η παραγγελία τους γινόταν σε μαραγκούς της περιοχής, που επιστράτευαν όλη τους την επιδεξιότητα, για να τους φτιάξουν όσο το δυνατόν πιο σταθερούς και αλφαδιασμένους, προκειμένου τα υφαντά να βγαίνουν ίσια, και για το λόγο αυτό πολλές γυναίκες κατέφευγαν στην κατασκευή σιδερένιου αργαλειού.